دربارۀ فرزند کلینی

این دستور العمل به این نحو است که آیاتِ ﴿الرَّحْمنُ  عَلَّمَ الْقُرْآنَ خَلَقَ الْإِنْسانَ عَلَّمَهُ الْبَیانَ  الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ [1]﴿إِنَّ عَلَیْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ  فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنا بَیانَهُ [2]  ﴿بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجیدٌ  فی‏ لَوْحٍ مَحْفُوظٍ[3]﴿سَنُقْرِئُکَ فَلا تَنْسى‏[4]﴿اقْرَأْ وَ رَبُّکَ الْأَکْرَمُ  الَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ [5] بر کاغذی نوشته شود سپس آن را در آب گوارایی محو کند و آب را فقط به شخص مورد نظر بدهدکه مؤثر خواهد بود.

باید توجه داشت که مازندرانی منبع خود را ذکر نمی­کند ولی به هر حال همین نیز غنیمتی است که باید قدر دانست

 در ذیل متن حروفچینی این سند آمده است

قال محمد بن یعقوب الکلینی:

« کان لی ولد یقرأ القرآن و کلّما قرأه نساه فرأیت قائلاً یقول "اکتب ﴿الرَّحْمنُ  عَلَّمَ الْقُرْآنَ خَلَقَ الْإِنْسانَ عَلَّمَهُ الْبَیانَ  الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ [6]﴿إِنَّ عَلَیْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ  فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ثُمَّ إِنَّ عَلَیْنا بَیانَهُ [7]  ﴿بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجیدٌ  فی‏ لَوْحٍ مَحْفُوظٍ[8]﴿سَنُقْرِئُکَ فَلا تَنْسى‏[9]﴿اقْرَأْ وَ رَبُّکَ الْأَکْرَمُ  الَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ [10] ثمّ امْحُ الذی یکتبه[11] بماء فراة و اسقه له وحده" ففعلت ذلک، حفظه ولدی القرآن و هو الله صحیح مجرّب.

 

 

 

 


[1]. الرَّحمن‏: 1-5 .

[2]. القیامة: 17-19.

[3]. البروج:21-22.

[4]. الأعلى:6.

[5]. العلق:3-5.

[6]. الرَّحمن‏: 1-5 .

[7]. القیامة: 17-19.

[8]. البروج:21-22.

[9]. الأعلى:6.

[10]. العلق:3-5.

[11]. ظاهراً «کتبه» صحیح­تر باشد.

/ 0 نظر / 16 بازدید